ລະບົບເຂົ້າສູ່ລະບົບດ້ວຍຊີວະມົດລິກ: ວິທີແກ້ໄຂດ້ານຄວາມປອດໄພຂັ້ນສູງສຳລັບການຄວບຄຸມການເຂົ້າເຖິງໃນປັດຈຸບັນ

ລະບົບເຂົ້າສູ່ລະບົບດ້ວຍຊີວະມົດລະພາບໃຫ້ລະດັບຄວາມປອດໄພທີ່ບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນ ໂດຍອີງໃສ່ຫຼັກການພື້ນຖານທີ່ວ່າ ມະນຸດທຸກຄົນມີລັກສະນະຊີວະມົດລະພາບທີ່ເປັນເອກະລັກ ແລະ ບໍ່ສາມາດຈຳລອງ ຫຼື ຂະໂມຍໄດ້. ຕ່າງຈາກວິທີການປອດໄພແບບດັ້ງເດີມທີ່ອີງໃສ່ສິ່ງທີ່ທ່ານມີ (ເຊັ່ນ: ກຸນແຈ ຫຼື ບັດເຂົ້າເຖິງ) ຫຼື ສິ່ງທີ່ທ່ານຮູ້ (ເຊັ່ນ: ລະຫັດຜ່ານ ຫຼື ລະຫັດ PIN), ການຢືນຢັນຕົວຕົນດ້ວຍຊີວະມົດລະພາບຈະຢືນຢັນສິ່ງທີ່ທ່ານເປັນ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ເປັນວິທີການຄວບຄຸມການເຂົ້າເຖິງທີ່ປອດໄພຢ່າງເປັນທຶນ. ຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ມີຄວາມສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງໃນສະຖານທີ່ທີ່ຕ້ອງການຄວາມປອດໄພສູງ ໂດຍທີ່ການເຂົ້າເຖິງທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດອາດນຳໄປສູ່ການສູນເສຍດ້ານການເງິນຢ່າງຮຸນແຮງ, ຄວາມສ່ຽງດ້ານຄວາມປອດໄພ, ຫຼື ການລະເມີດຂໍ້ກຳນົດ. ຄວາມເປັນໄປໄດ້ທາງຄະນິດສາດທີ່ບຸກຄົນສອງຄົນຈະມີລາຍນິ້ວມືທີ່ຄືກັນແມ່ນປະມານ 1 ໃນ 64 ພັນລ້ານ, ໃນຂະນະທີ່ອັລກົຣິດີມການຈົດຈຳຮູບໜ້າຈະວິເຄາະຈຸດທີ່ເປັນເອກະລັກ (nodal points) ໃນຮູບໜ້າມະນຸດຫຼາຍກວ່າ 80 ຈຸດ, ເຮັດໃຫ້ແມ່ແບບທີ່ສ້າງຂຶ້ນມີຄວາມເປັນເອກະລັກເຖິງຂັ້ນທີ່ເຖິງແມ່ນວ່າຄູ່ເທົ່າທີ່ເກີດມາດ້ວຍກັນກໍຍັງສາມາດແຍກອອກໄດ້. ຄວາມຖືກຕ້ອງທີ່ມີລະດັບສູງນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ລະບົບເຂົ້າສູ່ລະບົບດ້ວຍຊີວະມົດລະພາບເກືອບຈະກຳຈັດຄວາມເປັນໄປໄດ້ທັງໝົດຂອງການເຂົ້າເຖິງທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຜ່ານການຂະໂມຍ ຫຼື ຈຳລອງເອກະສານຢືນຢັນ. ກຸນແຈແບບດັ້ງເດີມສາມາດຈຳລອງໄດ້ທີ່ຮ້ານອຸປະກອນ, ບັດເຂົ້າເຖິງສາມາດຄຳລອງໄດ້ດ້ວຍອຸປະກອນທີ່ມີຢູ່ທົ່ວໄປ, ແລະ ລະຫັດຜ່ານສາມາດເດົາ, ຂູດຂໍ້ມູນ (phished), ຫຼື ສຳເລັດຜົນດ້ວຍການທົດສອບທັງໝົດ (brute force attacks). ແຕ່ການຈຳລອງລາຍນິ້ວມື, ລາຍລັກສະນະຂອງເສັ້ນສາຍຕາ (iris pattern), ຫຼື ຮູບຮ່າງຂອງໜ້າຕ້ອງໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີທີ່ສູງສຳລັບ ແລະ ຕ້ອງມີການເຂົ້າເຖິງຕົວບຸກຄົນໂດຍກົງ, ເຮັດໃຫ້ການລະເມີດເຫຼົ່ານີ້ເກີດຂຶ້ນໄດ້ຍາກຫຼາຍ ແລະ ມີຄວາມເປັນໄປໄດ້ຕ່ຳຫຼາຍ. ລະບົບເຂົ້າສູ່ລະບົບດ້ວຍຊີວະມົດລະພາບຍັງປ້ອງກັນບັນຫາຄວາມປອດໄພທີ່ເກີດຂຶ້ນທົ່ວໄປເຊັ່ນ: ການແບ່ງປັນເອກະສານຢືນຢັນ, ໂດຍພະນັກງານອາດຈະຢືມບັດເຂົ້າເຖິງໃຫ້ເພື່ອນຮ່ວມງານ ຫຼື ຜູ້ຮັບເໝາທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ. ດ້ວຍການຢືນຢັນຕົວຕົນດ້ວຍຊີວະມົດລະພາບ, ສິດທິໃນການເຂົ້າເຖິງຈະຖືກຜູກເຂົ້າກັບບຸກຄົນທີ່ຈົດທະບຽນໄວ້ເທົ່ານັ້ນ, ເຮັດໃຫ້ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ຊັດເຈນ ແລະ ປ້ອງກັນການລະເມີດນະໂຍບາຍດ້ານຄວາມປອດໄພ. ເຕັກໂນໂລຊີຕໍ່ຕ້ານການຫຼອກລວງ (anti-spoofing) ທີ່ທັນສະໄໝ ແລະ ສຳຫຼັບໃຊ້ໃນລະບົບເຂົ້າສູ່ລະບົບດ້ວຍຊີວະມົດລະພາບໃນປັດຈຸບັນ ສາມາດກວດພົບ ແລະ ປະຕິເສດຕົວຢ່າງທີ່ຈຳລອງ (fake biometric samples) ເຊັ່ນ: ຮູບຖ່າຍ, ລາຍນິ້ວມືທີ່ເຮັດຈາກຊີລິໂຄນ, ຫຼື ວີດີໂອ ໂດຍການວິເຄາະສັນຍານທີ່ສະແດງຄວາມເປັນຢູ່ (liveness indicators) ເຊັ່ນ: ການລົ້ມເຫຼວຂອງເລືອດ, ອຸນຫະພູມຂອງຜິວໜັງ, ຫຼື ການເคลື່ອນໄຫວທີ່ບໍ່ເຫັນເດັ່ນຂອງໜ້າ. ວິທີການຢືນຢັນທີ່ມີຫຼາຍຊັ້ນນີ້ ສ້າງສິ່ງກີດຂວາງທີ່ເຂັ້ມແຂງຕໍ່ຄວາມພະຍາຍາມຂອງການໂຈມຕີທີ່ສັບຊື້ນ. ລະບົບນີ້ຍັງບັນທຶກບັນທຶກຢ່າງລະອຽດເຖິງທຸກຄັ້ງທີ່ມີການຢືນຢັນຕົວຕົນ ບໍ່ວ່າຈະສຳເລັດ ຫຼື ລົ້ມເຫຼວ, ເຮັດໃຫ້ຜູ້ບໍລິຫານດ້ານຄວາມປອດໄພໄດ້ຮັບຂໍ້ມູນທີ່ສາມາດນຳໄປປະຕິບັດໄດ້ກ່ຽວກັບອັນຕະລາຍທີ່ເປັນໄປໄດ້ ແລະ ຮູບແບບການເຂົ້າເຖິງທີ່ຜິດປົກກະຕິ ເຊິ່ງອາດເປັນສັນຍານຂອງການລະເມີດຄວາມປອດໄພ ຫຼື ອັນຕະລາຍຈາກພາຍໃນ (insider threats) ທີ່ຕ້ອງການການສືບສວນ.

ລະບົບເຂົ້າໃຊ້ທີ່ອີງໃສ່ຊີວະມົດລົກ (biometric) ໄດ້ປະຕິວັດການດຳເນີນງານປະຈຳວັນດ້ວຍການຢືນຢັນທີ່ໄວເຫຼືອເຊື່ອງໃນເວລາພຽງແຕ່ 1 ເຖິງ 3 ວິນາທີ, ເຮັດໃຫ້ການຄວບຄຸມການເຂົ້າໃຊ້ປ່ຽນຈາກຈຸດກວດສອບທີ່ເປັນພາລະບັນທຸກເປັນການເດີນຜ່ານທີ່ລຽບງ່າຍ. ຄວາມໄວທີ່ເຫຼືອເຊື່ອນີ້ເກີດຈາກອັລກົຣິດີມທີ່ທັນສະໄໝ ທີ່ເປີຽບທຽບຂໍ້ມູນຊີວະມົດລົກທີ່ຈັບໄດ້ກັບແບບຈຳລອງທີ່ເກັບໄວ້ພາຍໃນເວລາເປັນມີລີວິນາທີ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຕ້ອງຄົ້ນຫາໃນຖານຂໍ້ມູນທີ່ມີຜູ້ໃຊ້ທີ່ຈົດທະບຽນແລ້ວຈຳນວນຫຼາຍພັນຄົນ. ຜົນປະໂຫຍດດ້ານປະສິດທິພາບໃນການດຳເນີນງານນີ້ບໍ່ໄດ້ຈຳກັດຢູ່ເທິງຄວາມໄວໃນການຢືນຢັນບຸກຄົນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງປ່ຽນແປງວິທີການທີ່ອົງການຈັດການການຄວບຄຸມການເຂົ້າໃຊ້ທົ່ວທັງສະຖານທີ່ຂອງຕົນຢ່າງເລິກເຊິ່ງ. ພິຈາລະນາຕົວຢ່າງສຳນັກງານທົ່ວໄປທີ່ມີພະນັກງານຫຼາຍຮ້ອຍຄົນເຂົ້າມາໃນເວລາເປີດເຮືອນເຮັດວຽກໃນເວລາເຊົ້າ. ລະບົບທີ່ໃຊ້ກຸນຈະເກີດຄວາມອັດຕັກເນື່ອງເນື່ອງຈາກຄົນຕ້ອງຄົ້ນຫາກຸນໃນກົງເສື້ອ ຫຼື ຖົງ, ໃນຂະນະທີ່ລະບົບທີ່ໃຊ້ບັດຕ້ອງໃຫ້ພະນັກງານນຳບັດອອກມາ, ສວາຍ (swipe) ຫຼື ຕີບ (tap) ບັດ ແລ້ວລໍຖ້າການຢືນຢັນ. ລະບົບເຂົ້າໃຊ້ທີ່ອີງໃສ່ຊີວະມົດລົກຈະກຳຈັດຈຸດເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດອອກໄປຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ພະນັກງານພຽງແຕ່ເດີນໄປຫາເຄື່ອງອ່ານ, ນຳເອົາລັກສະນະຊີວະມົດລົກທີ່ໄດ້ຈົດທະບຽນໄວ້ມາສະແດງ, ແລ້ວຈະໄດ້ຮັບການເຂົ້າໃຊ້ທັນທີໂດຍບໍ່ຕ້ອງຢຸດການເດີນ. ຄວາມສະດວກສະບາຍທີ່ບໍ່ມີອຸປະສັກນີ້ຈະເກີດຂຶ້ນຊີ້ເຖິງຫຼາຍສິບ ຫຼື ຫຼາຍຮ້ອຍຄັ້ງຕໍ່ຄົນຕໍ່ມື້, ຊ່ວຍປະຢັດເວລາລວມເປັນພັນຊົ່ວໂມງຕໍ່ປີ ແລະ ຫຼຸດຜ່ອນຄວາມເຄີຍງົວ ແລະ ປັບປຸງຄວາມພ້ອມໃນທີ່ເຮັດວຽກ. ຜົນປະໂຫຍດດ້ານປະສິດທິພາບໃນການບໍລິຫານຈັດການກໍເປັນທີ່ເຫັນໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນເທົ່າກັນ ສຳລັບຜູ້ຈັດການດ້ານຄວາມປອດໄພ ແລະ ຂະແໜງບໍລິຫານຊັບພະຍາກອນມະນຸດ. ການຈົດທະບຽນພະນັກງານໃໝ່ແມ່ນໃຊ້ເວລາພຽງແຕ່ບໍ່ກີ່ເຖິງ 10 ນາທີ, ໂດຍປະກອບດ້ວຍຂັ້ນຕອນງ່າຍໆ ແມ່ນການຈັບແບບຈຳລອງຊີວະມົດລົກຂອງພວກເຂົາ ແລະ ການກຳນົດສິດທິໃນການເຂົ້າໃຊ້ທີ່ເໝາະສົມຜ່ານຊອບແວຈັດການທີ່ເຂົ້າໃຈງ່າຍ. ເມື່ອພະນັກງານປ່ຽນບົດບາດ ຫຼື ຢູ່ໃນຂະແໜງງານອື່ນ, ຜູ້ບໍລິຫານສາມາດອັບເດດສິດທິຂອງພວກເຂົາທັນທີຜ່ານແຜງຄວບຄຸມສູນກາງ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງເກັບຄືນ ແລະ ຈັດສົ່ງບັດໃໝ່. ເມື່ອພະນັກງານອອກຈາກອົງການ, ສິດທິໃນການເຂົ້າໃຊ້ຂອງພວກເຂົາຈະຖືກຖອນອອກທັນທີທົ່ວທັງຈຸດເຂົ້າໃຊ້ທັງໝົດດ້ວຍການດຳເນີນການຄັ້ງດຽວ, ເຮັດໃຫ້ບໍ່ເກີດຊ່ອງຫວ່າງດ້ານຄວາມປອດໄພລະຫວ່າງເວລາທີ່ພະນັກງານຖືກຍົກເລີກສັນຍາ ແລະ ການເກັບຄືນບັດ. ລະບົບເຂົ້າໃຊ້ທີ່ອີງໃສ່ຊີວະມົດລົກສາມາດສ້າງລາຍງານທີ່ຄົບຖ້ວນອັດຕະໂນມັດ, ໃຫ້ຂໍ້ມູນທີ່ມີຄຸນຄ່າດ້ານການຈັດການກ່ຽວກັບຮູບແບບການນຳໃຊ້ສະຖານທີ່, ເວລາທີ່ມີການຈາລະຈົນຫຼາຍທີ່ສຸດ, ແລະ ອັດຕາການເຕັມຂອງພື້ນທີ່ ເຊິ່ງຊ່ວຍໃນການຕັດສິນໃຈກ່ຽວກັບການຈັດສັນຊັບພະຍາກອນ ແລະ ການວາງແຜນສະຖານທີ່. ການເຊື່ອມຕໍ່ກັບລະບົບເວລາເຮັດວຽກ ແລະ ການເຂົ້າ-ອອກຈະກຳຈັດຂັ້ນຕອນການບັນທຶກເວລາເຂົ້າເຮັດວຽກດ້ວຍຕົວເອງ ແລະ ປ້ອງກັນການທຸจรິຕຳທີ່ເກີດຈາກການບັນທຶກເວລາໃຫ້ຄົນອື່ນ (buddy punching), ໂດຍທີ່ພະນັກງານບັນທຶກເວລາເຂົ້າເຮັດວຽກໃຫ້ເພື່ອນທີ່ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າເຮັດວຽກ. ລະບົບນີ້ຈະບັນທຶກເວລາເຂົ້າ ແລະ ອອກຢ່າງຖືກຕ້ອງອັດຕະໂນມັດ, ແລ້ວສ่งຂໍ້ມູນນີ້ໄປຍັງລະບົບເງິນເດືອນໂດຍກົງເພື່ອຮັບປະກັນການຈ່າຍເງິນທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ຫຼຸດຜ່ອນພາລະບັນທຸກດ້ານການບໍລິຫານ. ຄວາມຕ້ອງການດ້ານການບໍລິຫານຮັກສານັ້ນຢູ່ໃນລະດັບຕ່ຳເນື່ອງຈາກລະບົບເຂົ້າໃຊ້ທີ່ອີງໃສ່ຊີວະມົດລົກບໍ່ມີຊິ້ນສ່ວນເຄື່ອງຈັກທີ່ຈະສຶກສາເນື່ອງຈາກການໃຊ້ງານຊ້ຳໆ ເຊັ່ນດຽວກັບລັອກທຳມະດາທີ່ຈະເສີຍຫາຍໃນທີ່ສຸດ ຫຼື ອ່ານບັດທີ່ແຖບເຫຼັກຂອງບັດຈະເສື່ອມສະພາບໄປຕາມເວລາ.

ລະບົບເຂົ້າໃຊ້ທີ່ອີງໃສ່ຊີວະມົດລະພັນ ແມ່ນເປັນການລົງທຶນທີ່ມີມຸມມອງໄປຂ້າງໆ ເຊິ່ງຈະເຕີບໂຕຮ່ວມກັບອົງການຂອງທ່ານ ໂດຍຄົງຮັກສາຄວາມເຂົ້າກັນໄດ້ກັບເຕັກໂນໂລຢີໃໝ່ໆ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການດ້ານຄວາມປອດໄພທີ່ປ່ຽນແປງໄປຕາມເວລາ. ຄວາມສາມາດໃນການຂະຫຍາຍຂອງລະບົບນີ້ສະແດງອອກໃນຫຼາຍມິຕິ: ເລີ່ມຕົ້ນຈາກຄວາມສາມາດຂອງລະບົບໃນການຮັບມືກັບຈຳນວນຜູ້ໃຊ້ທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນໂດຍບໍ່ມີການຫຼຸດທ້າຍດ້ານປະສິດທິພາບ ຫຼື ຕ້ອງປ່ຽນແປງໂຄງສ້າງພື້ນຖານ. ບໍ່ວ່າອົງການຂອງທ່ານຈະມີພະນັກງານ 50 ຄົນ ຫຼື 5,000 ຄົນ, ລະບົບເຂົ້າໃຊ້ທີ່ອີງໃສ່ຊີວະມົດລະພັນຈະຈັດການຄຳຂໍຮັບຮູ້ຕົວບຸກຄົນດ້ວຍຄວາມໄວ ແລະ ຄວາມຖືກຕ້ອງທີ່ສະເໝືອນກັນ. ການເພີ່ມຜູ້ໃຊ້ໃໝ່ບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ການຊື້ອຸປະກອນເພີ່ມເຕີມ ຫຼື ຈັດການສິນຄ້າທີ່ເປັນບັດປະຈຳຕົວ. ເມື່ອອົງການຂອງທ່ານເຕີບໂຕຜ່ານການຈ້າງງານ, ການລວມກິດຈະການ, ຫຼື ການຂະຫຍາຍເຂົ້າໄປໃນເຂດພື້ນທີ່ໃໝ່, ລະບົບຈະຂະຫຍາຍຕົວໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ ໂດຍການບັນທຶກແບບຈຳລອງຊີວະມົດລະພັນເພີ່ມເຕີມເຂົ້າໃນຖານຂໍ້ມູນ. ລະບົບເຂົ້າໃຊ້ທີ່ອີງໃສ່ຊີວະມົດລະພັນທີ່ເຮັດວຽກຢູ່ໃນເຄືອຂ່າຍຄລາວດ໌ (Cloud-based) ມີຄວາມສາມາດໃນການຂະຫຍາຍທີ່ເກືອບຈະບໍ່ມີຂອບເຂດ, ໂດຍພະລັງການປະມວນຜົນ ແລະ ຄວາມຈຸຂອງທີ່ເກັບຂໍ້ມູນຈະຂະຫຍາຍອອກອັດຕະໂນມັດຕາມຄວາມຕ້ອງການ, ເຮັດໃຫ້ບໍ່ມີຄວາມກັງວົນເລື່ອງຄວາມຈຸຂອງເຊີເວີ ຫຼື ຂອບເຂດຂອງຖານຂໍ້ມູນ. ວິທີການອອກແບບທີ່ເປັນມ໋ອດູນ (modular architecture) ຂອງລະບົບເຂົ້າໃຊ້ທີ່ອີງໃສ່ຊີວະມົດລະພັນໃນປັດຈຸບັນ ສາມາດຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໄດ້ເປັນຂັ້ນຕອນ ໂດຍສອດຄ່ອງກັບວົງຈອນງົບປະມານ ແລະ ຄວາມສຳຄັນຂອງອົງການ. ທ່ານອາດຈະເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການປ້ອງກັນປະຕູເຂົ້າຫຼັກ ແລະ ຄ່ອຍໆເພີ່ມເຄື່ອງອ່ານທີ່ປະຕູພາຍໃນ, ສະຖານທີ່ຈອດລົດ, ຫຼື ສະຖານທີ່ທີ່ຢູ່ຫ່າງໄກ ເມື່ອຄວາມຕ້ອງການປ່ຽນແປງ ແລະ ມີເງິນທຶນຈັດຫາໄດ້. ຄວາມຍືດຫຼຸ່ນນີ້ຊ່ວຍປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ເກີດການລົງທຶນທັງໝົດໃນຄັ້ງດຽວ (all-or-nothing investment) ດັ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນກັບການປັບປຸງລະບົບຄວາມປອດໄພແບບດັ້ງເດີມ. ລະບົບເຂົ້າໃຊ້ທີ່ອີງໃສ່ຊີວະມົດລະພັນສາມາດປັບຕົວເຂົ້າກັບສະພາບແວດລ້ອມທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ແລະ ຂໍ້ຈຳກັດດ້ານສະຖາປັດຕະຍາ, ໂດຍມີຕົວເລືອກເຄື່ອງອ່ານທີ່ປະກອບດ້ວຍ: ເຄື່ອງອ່ານທີ່ຕິດຕັ້ງຢູ່ໃນຜະນັງສຳລັບປະຕູທົ່ວໄປ, ເຄື່ອງອ່ານທີ່ບູລະນາການເຂົ້າກັບເຄື່ອງກັ້ນປະຕູ (turnstile) ສຳລັບບ່ອນທີ່ມີຜູ້ຄົນເຂົ້າອອກຫຼາຍ, ແລະ ເຄື່ອງອ່ານທີ່ປ້ອງກັນນ້ຳ ແລະ ອາກາດເປີດສຳລັບປະຕູນອກ ແລະ ສະຖານທີ່ຈອດລົດ. ເຕັກໂນໂລຢີດ້ານຊີວະມົດລະພັນຍັງຄົງມີການພັດທະນາຢ່າງໄວວາ, ໂດຍຜູ້ຜະລິດຈະອອກອັບເດດເຟີມແວຣ໌ (firmware updates) ໂດຍປະຈຳເພື່ອປັບປຸງຄວາມຖືກຕ້ອງ, ເພີ່ມຄຸນສົມບັດໃໝ່, ແລະ ຈັດການກັບອັນຕະລາຍດ້ານຄວາມປອດໄພທີ່ເກີດຂຶ້ນໃໝ່. ລະບົບເຂົ້າໃຊ້ທີ່ອີງໃສ່ຊີວະມົດລະພັນຂອງທ່ານຈະໄດ້ຮັບການປັບປຸງເຫຼົ່ານີ້ຜ່ານການອັບເດດຊອບແວຣ໌ທີ່ງ່າຍດາຍ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງປ່ຽນອຸປະກອນໃໝ່, ເຊິ່ງຊ່ວຍປ້ອງກັນການລົງທຶນຂອງທ່ານຈາກການເກົ່າແກ່. ວິທີການອອກແບບທີ່ເປີດ (open architecture) ແລະ ການມີ API ພ້ອມໃຊ້ງານ ສາມາດເຊື່ອມຕໍ່ກັບເຕັກໂນໂລຢີໃໝ່ໆ ທີ່ອາດຈະຍັງບໍ່ມີຢູ່ໃນປັດຈຸບັນ, ເຮັດໃຫ້ລະບົບຄົງຮັກສາຄວາມເຂົ້າກັນໄດ້ໃນໄລຍະຍາວກັບເອກອັດຄວາມປອດໄພທີ່ປ່ຽນແປງໄປຕາມເວລາ. ຄວາມສາມາດດ້ານປັນຍາຈຳລອງ (Artificial Intelligence) ແລະ ການຮຽນຮູ້ຈາກເຄື່ອງຈັກ (Machine Learning) ທີ່ຝັງຢູ່ໃນລະບົບເຂົ້າໃຊ້ທີ່ອີງໃສ່ຊີວະມົດລະພັນຂັ້ນສູງ ຈະປັບປຸງຄວາມຖືກຕ້ອງໃນການຈົດຈໍາບຸກຄົນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ໂດຍການຮຽນຮູ້ຈາກການຈົດຈໍາທີ່ສຳເລັດ ແລະ ລົ້ມເຫຼວ, ແລະ ປັບຕົວເຂົ້າກັບການປ່ຽນແປງທຳມະຊາດຂອງຮູບຮ່າງບຸກຄົນເຊັ່ນ: ການເຖົ້າ, ການຂຶ້ນຂອງເສັ້ນຂັ້ນ, ຫຼື ອາກາດບາດເຈັບຊົ່ວຄາວ. ຄວາມສາມາດດ້ານຊີວະມົດລະພັນຫຼາຍຮູບແບບ (Multi-modal biometric capabilities) ສາມາດຈົດຈໍາບຸກຄົນດ້ວຍລັກສະນະຊີວະມົດລະພັນຫຼາຍຢ່າງໃນເວລາດຽວກັນ, ເຊັ່ນ: ການຈົດຈໍາຮູບເງົາຮ່ວມກັບການຢືນຢັນສຽງ, ເພື່ອເພີ່ມຄວາມປອດໄພໃນເຂດທີ່ມີຄວາມລັບສູງ ໂດຍຍັງຄົງຮັກສາຄວາມໄວໃນການຈົດຈໍາ. ລະບົບສະໜັບສະໜູນນະໂຍບາຍການຈົດຈໍາທີ່ຍືດຫຼຸ່ນໄດ້, ເຊິ່ງສາມາດປັບປຸງໄດ້ຕາມລະດັບຄວາມສ່ຽງ, ເວລາໃນແຕ່ລະມື້, ຫຼື ສະຖານທີ່ເປົ້າໝາຍ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ບໍລິຫານສາມາດກຳນົດໃຫ້ຕ້ອງໃຊ້ຫຼາຍປັດໄຈໃນການຈົດຈໍາໃນໄລຍະທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງ ແຕ່ຍັງຄົງຮັກສາຄວາມສະດວກສະບາຍໃນເວລາປະຕິບັດງານປົກກະຕິ.